การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน
เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ
ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ...

การที่เราจะรักใครสักคน...
ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ...

การที่เราจะรักใครสักคน...
เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา
แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขา
เสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบ ๆ ซึม ๆ ไป
เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน
ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง....

การที่เราจะรักใครสักคน...
อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ
ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป...

การที่เราจะรักใครสักคน..แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด
แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจว่า......
ความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน...

การที่เราจะรักใครสักคน...
จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มาก ๆ
การที่เราจะรักใครสักคน...
ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ...

...ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลาย ๆ สิ่ง
ความรักเป็นบทเรียนดี ๆ
ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไร ๆ มากขึ้น
ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้...จากการที่เราได้.....รัก.....ใครสักคน..

....นี่แหละหนาความรัก....
ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณ
จงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้
เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ฉะนั้นจงทำวันนี้เพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มากที่สุด
...................................จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง...

การดูแลความสัมพันธ์ เหมือนการกำทราย กำแน่นไป ทรายก็ร่วงออกจากมือจนหมด กำเบาไปทรายก็ไม่อยู่ในมือเช่นกัน เวลาผ่านไป ใช้ชีวิตอย่างธรรมชาติให้มากขึ้น เมื่อรู้สึกเหนื่อย อ่อนล้า ดีใจเถอะนะที่เหนื่อยเป็น จะได้เรียนรุ้ที่จะพักซะที เหมือนคนที่ป่วยเป็น แสดงว่าใช้ร่างกาย และจิตใจ มากเกินไปแล้ว ถ้าไม่ป่วยไม่เหนื่อยซะบ้าง.. เราจะไม่รู้เลยว่าควรถนอมร่างกาย และจิตใจของตัวเองได้หรือยัง การรักคนอื่น ก็คือ การรักตัวเองอีกแบบหนึ่ง อยู่คนเดียวเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคยรู้สึกรักตัวเองหรือเปล่า ..พอเริ่มที่จะรักใครสักคน.. สิ่งที่ไม่เคยทำก็ทำ ไม่เคยเป็นก็เป็นซะมากมาย ทำทุกอย่างที่จะรักษาความรัก และคนที่ตัวเองรักเอาไว้ให้อยู่กับเรานาน ๆ เพราะอะไร..อะไรที่ทำให้เราเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนั้นล่ะ เพราะเรารักตัวเองและกลัวตัวเองจะเสียใจ หากเขาจากไป หากรักษาความรัก และเขาคนนี้ไว้ไม่ได้ นั่นแหละ...นี่ก็เป็นเรื่องราวในอีกมุมมองหนึ่ง ที่จะทำให้ตัวเราเองรู้สึกรักตัวเองขึ้นมาบ้าง...

ถ้ามองแต่ความผิดของคนอื่น เธอจะมีแต่ความเกลียด
ถ้ามองแต่ความดีของคนอื่น เธอจะมีแต่ความรัก